De feijoa (Feijoa sellowiana, synoniem: Acca sellowiana) of ananasguave is een plant uit de mirtefamilie (Myrtaceae).

Het is een groenblijvende struik of tot 7 m hoge boom met een lichtgrijze schors en jonge twijgen die wit behaard zijn. De tegenoverstaande bladeren zijn kortgesteeld, glad en glanzend aan de bovenzijde, ovaal, gaafrandig, leerachtig en 3-6 cm x 2-3 cm groot. De onderzijde van het blad is zilverig behaard.

De 3-4 cm brede, tweeslachtige bloemen groeien solitair of in kleine groepen bijeen. De vier kroonbladeren zijn circa 2 cm lang, teruggeslagen en aan de bovenzijde karmijnrood, hoewel dat vaak niet goed te zien is omdat de witte onderzijde naar boven omgeslagen is. De vier kelkbladen zijn kleiner, teruggeslagen, aan de bovenkant roodbruin en aan de onderkant viltig behaard. In het midden van de bloem staan de talrijke rode, tot 2,5 cm lange meeldraden met gele helmknoppen en de centrale, rode stijl die langer en dikker is dan de meeldraden

De vruchten zijn ei- of peervormig, bleekgroen of geelgroen en 4-8 — 3-7 cm groot. Aan de basis van de vruchten blijft de bloemkelk behouden. Het vruchtvlees is wit met een doorschijnend midden, korrelig en sappig. Het smaakt zoetzurig en ruikt naar ananas. De vrucht bevat twintig tot veertig of soms meer dan honderd kleine, langwerpige zaden.

De vruchten kunnen als handfruit gegeten worden. Ze kunnen in fruitsalades, zoetwaren, koeken en taarten verwerkt worden. Ook kan van de feijoa marmelade, vruchtenwijn of chutney worden gemaakt.

De feijoa komt oorspronkelijk uit de hooglanden van het zuiden van Brazili, Uruguay, het westen van Paraguay en het noorden van Argentini. De plant wordt wereldwijd in de (sub)tropen gekweekt op plaatsen waar het voor de guave (Psidium guajava) te koud is. Vooral in Nieuw-Zeeland wordt de soort veel voor zijn vruchten gekweekt. In Europa wordt de soort onder andere verbouwd in het Middellandse Zeegebied in Frankrijk en Itali. In Belgi en Nederland wordt de feijoa als potplant of kuipplant verkocht. De plant moet hier koel maar vorstvrij overwinterd worden.( Bron Wikipedia )

De feijoa (Feijoa sellowiana, synoniem: Acca sellowiana) of ananasguave is een plant uit de mirtefamilie (Myrtaceae).

Het is een groenblijvende struik of tot 7 m hoge boom met een lichtgrijze schors en jonge twijgen die wit behaard zijn. De tegenoverstaande bladeren zijn kortgesteeld, glad en glanzend aan de bovenzijde, ovaal, gaafrandig, leerachtig en 3-6 cm x 2-3 cm groot. De onderzijde van het blad is zilverig behaard.

De 3-4 cm brede, tweeslachtige bloemen groeien solitair of in kleine groepen bijeen. De vier kroonbladeren zijn circa 2 cm lang, teruggeslagen en aan de bovenzijde karmijnrood, hoewel dat vaak niet goed te zien is omdat de witte onderzijde naar boven omgeslagen is. De vier kelkbladen zijn kleiner, teruggeslagen, aan de bovenkant roodbruin en aan de onderkant viltig behaard. In het midden van de bloem staan de talrijke rode, tot 2,5 cm lange meeldraden met gele helmknoppen en de centrale, rode stijl die langer en dikker is dan de meeldraden

De vruchten zijn ei- of peervormig, bleekgroen of geelgroen en 4-8 — 3-7 cm groot. Aan de basis van de vruchten blijft de bloemkelk behouden. Het vruchtvlees is wit met een doorschijnend midden, korrelig en sappig. Het smaakt zoetzurig en ruikt naar ananas. De vrucht bevat twintig tot veertig of soms meer dan honderd kleine, langwerpige zaden.

De vruchten kunnen als handfruit gegeten worden. Ze kunnen in fruitsalades, zoetwaren, koeken en taarten verwerkt worden. Ook kan van de feijoa marmelade, vruchtenwijn of chutney worden gemaakt.

De feijoa komt oorspronkelijk uit de hooglanden van het zuiden van Brazili, Uruguay, het westen van Paraguay en het noorden van Argentini. De plant wordt wereldwijd in de (sub)tropen gekweekt op plaatsen waar het voor de guave (Psidium guajava) te koud is. Vooral in Nieuw-Zeeland wordt de soort veel voor zijn vruchten gekweekt. In Europa wordt de soort onder andere verbouwd in het Middellandse Zeegebied in Frankrijk en Itali. In Belgi en Nederland wordt de feijoa als potplant of kuipplant verkocht. De plant moet hier koel maar vorstvrij overwinterd worden.( Bron Wikipedia )

Standplaats: Halfschaduw-Zonnig
Grondsoort: Goeddoorlatende
Bloemkleur: Verschillende kleuren
Bloemhoogte: 180-200cm
Bloeiperiode: Juni-September
Plantafstand: 40 cm
Zaaien: Buiten in volle grond of in potten van Mei-Juli
Toepassing: Tegen muren of schuttingen, in bakken

Bijzonderheden: het eerste jaar zaaien en in het tweede jaar volgt de bloei.Komen vaak na afknippen van de bloemstengels voor de winter terug,meerjarig.

Volwassen hoogte: 5/8 meter
Grondsoort: voedzaam, humusrijk, goed gedraineerd
Standplaats: zon, halfschaduw
Bladvorm: handvormig
Winterhardheid: zeer goed
Snoei: Vormsnoei toepassen in de wintermaanden

Opmerkingen: jonge takken roodachtig, opvallend grijswit gestreepte bast.

Standplaats: halfschaduw/schaduw, beschut uit de wind
Grondsoort: vochtige voedselarme grond
Hoogte: ca. 3-5 jaar 7 tot 8 meter
Snoeien: zo min mogelijk, niet in februari t/m juni
Bladkleur: groen met wit/roodachtige bloemen.

Herkomst: Klein-azie tot China
Opmerking: 'Aconitifolium' heeft meer varenachtige en fijnere bladeren dan de soort. De heldergroene bladeren groeit uit tot een mooie opgaande heester of veelstammige kleine boom. Meest geschikt als solitaire plant maar ook toepasbaar in rots- en vijvertuinen. Mooi in grote groepen of in de luwte van grotere bomen. Schitterende effect verkrijg je door grotere groepen aan te planten tegen een achtergrond van donkergroene coniferen.

Verzorging: Deze Japanse esdoorn verdraagt geen kalk of kalkrijke grondsoorten.

Brede kroon. Lage vertakking. Frisgroene bladeren. Geschikt als parkboom.
Bij het snoeien van acers is het belangrijk dat dit voor Januari gedaan wordt i.v.m. doodbloeden vanwege de grote sappenstroom uit de takken.

Bonte bladeren; frisgroen met gele rand. Geschikt voor vochtige standplaats. Geschikt als parkboom.
Bij het snoeien van acers is het belangrijk dat dit voor Januari gedaan wordt i.v.m. doodbloeden vanwege de grote sappenstroom uit de takken.

De schoonheid van een acer zit hem in de bladeren, stam of twijg, deze kunnen spectaculaire kleuren krijgen.
Deze esdoorn is niet veeleisend: hij wenst vochthoudende grond in de zon of in de schaduw.Bij het snoeien van acers is het belangrijk dat dit voor Januari gedaan wordt i.v.m. doodbloeden vanwege de grote sappenstroom uit de takken.

Bij het snoeien van acers is het belangrijk dat dit voor Januari gedaan wordt i.v.m. doodbloeden vanwege de grote sappenstroom uit de takken.